Peter Akkies

• Home

Project week: deel één

Monday, March 12th, 2007

De eerste dag van onze reis stond in het teken van allemaal problemen. Dat gaf niet, want we kwamen toch goed aan en zijn niet al teveel kwijtgeraakt, behalve wat shampoo en - helaas - lensvloeistof. Het begon allemaal toen we bij de ferry aankwamen die ons van Hong Kong naar Macau zou brengen. We hadden niet geserveerd en dus konden we alleen maar een ferry nemen die drie kwartier voor onze vlucht aankwam in Macau. Beetje jammer. Toen we in Macau aankwamen liepen we naar de douane… OEF! Daar stonden belachelijk grote rijen. We dachten dat het wel een half uur zou duren voordat we daar doorheen zouden zijn. Gelukkig werden er na tien minuten meer poortjes geopend, waar wij als een gek heen renden. We hebben maar tien minuten hoeven wachten. Toch hadden we veel te weinig tijd en we renden naar buiten voor een taxi. Daar stond me toch een rij voor de taxi! We wilden onze vlucht echt niet missen, want AirAsia is een budget-vliegtuigmaatschappij en die zijn helemaal niet flexibel–dachten we. Ik vroeg aan de mensen vooraan de taxi-rij of we ALSJEBLIEFT voor mochten, omdat we ons vliegtuig zouden missen. “Vraag het aan de andere mensen in de rij”, was het antwoord. Nou, het was oke en dus gingen we - keihard - naar het vliegveld. We kwamen een processie tegen (serieus…) en moesten een stuk omrijden. Eenmaal aangekomen op het vliegveld waren we net iets te laat, maar het vliegtuig werd tegengehouden voor ons en we renden door de douane heen. We konden dus geen bagage inchecken en moesten alles bij ons houden. Gek genoeg mochten Larissa en ik alles houden, maar werd van Laurenz en Sanja al hun shampoo, lensvloeistof, nagelknippers enzovoorts afgenomen. We kwamen een andere groep van onze school tegen die ook naar Kota Kinabalu gingen, maar dat hadden we al verwacht.

Aangekomen in de stad bleek dat alles hartstikke prachtig was. Het was hartstikke warm - een beetje drukkend, zelfs - maar dat gaf niet zoveel. Het was lekker vergeleken met Hong Kong. We zochten een tijdje naar een plek om te verblijven en vonden toen “Summer Lodge”, die voor vier euro per persoon per nacht ons een kamer voor zes gaf. Met zijn vieren! Dat was dus een hele goede deal. Het was inclusief ontbijt, gratis internet, tv en nette douches en toiletten. (NORMALE toiletten, niet die vieze “squat toilets” die je zovaak tegenkomt in Azie.) De rest van de dag liepen we een beetje de stad rond en bedachten we wat we de volgende dag zouden gaan doen. We boekten voor de volgende dag een chalet op een eiland en voor twee dagen daarna een anderhalf-uur durende rivier-rafting trip. Toen gingen we slapen, omdat we moe waren van het avontuur deze dag…

De volgende dag gingen we naar het eiland. Toen we er aankwamen stonden we gelijk met onze mond half open een kwartier te staren naar de vissen die in het water zwommen. Allemaal van die tropische vissen, jeweetwel, met heel veel kleuren enzo! Toen we naar de receptie liepen werden we opgewacht door een team meiden die alles voor ons regelden en alleen ons reserveringnummer nodig hadden… geweldig! Het strand zag er prachtig uit en na een kwartiertje in een speciale lounge gewacht te hebben - waar we gratis een verfrissing kregen en ook een koude, natte handdoek tegen de hitte - werden we naar ons chalet begeleid. Het was gewoon prachtig! Per persoon betaalden we tien euro voor een nacht paradijs. Het chalet is net zo groot als de begane grond van ons huis (in NL dus) en had een douche, toilet, twee slaapkamers (jaja, een ervan met een dubbel bed!) en zelfs een tv met films enzo. Alles was helemaal klaargezet en het strand (helemaal verlaten op dit stuk, dus helemaal voor onszelf) was zo mogelijk nog mooier dan het andere strand. We kregen zelfs wat koude flessen mineraalwater, direct uit onze eigen koelkast!

Nadat we onze spullen weggelegd hadden gingen we naar het strand en wat troffen we aan? Nog veel meer prachtige vissen en af en toe zelfs koraal! Allemaal op 30 seconden afstand van ons chalet! Het leek te mooi om waar te zijn, maar het was allemaal echt! We waren wat hongerig en gingen naar het restaurant, waar alles prachtig bediend werd en we per persoon wel drie (!) euro betaalden voor heerlijke nasi en geweldige vruchtensappen. Toen we vol waren gingen we weer terug naar het strand, waar we tot half zes bleven. Het water was hartstikke warm en zo helder als ik het nog nooit gezien had. Zelfs toen ik niet meer kon staan kon ik nog steeds het zand op de bodem zien. Tegen het einde van de middag liepen we drie kwartier naar een speciale plek op het eiland, om het zakken van de zon te bekijken. Het eiland was helemaal niet groot, misschien net zo groot als Hilvershof (of nog kleiner), maar we liepen in een soort rondje. Toen we aankwamen op de plek om het zakken van de zon te bekijken liepen we over wat rotsen en bleven daar wachten. Helaas was het net even bewolkt, dus was het niet zo heel mooi. Toch was het wel leuk. Daarna liepen we terug en gingen we weer - heel lekker! - eten. ’s Avonds bleven we lekker in ons chalet om te kaarten en onszelf op te frissen na een dag op het strand. Verder hadden we ook wat tv gekeken en gelezen. Daarna gingen we slapen in onze - heel ruime en netjes opgemaakte - bedden. Het was echt geweldig! Het uitzicht op het strand was zelfs in de vroege avond nog heel mooi.

De volgende ochtend werden we wakker en werden we eraan herinnerd dat we op een tropisch eiland waren. Het strand lag alweer voor ons te wachten, maar eerst wilden we even wat eten. Het ontbijt was nog veel beter dan de maaltijden de vorige dag. Voor 28 ringgit, oftewel een euro of zes, kregen we zoveel als we maar wilden! Ik had bijvoorbeeld iets chichi-achtigs (brood met suiker dat ze in Frankrijk op het strand ook verkopen), drie verschillende vruchtensappen, meloen, watermeloen, guave - denk ik -, aardappelen met kruiden en heerlijk sinaasappelsap. Dat was dus een goede deal en wat nog beter was, was dat alles voor ons werd bediend door superbehulpzame serveersters! De bediening was echt geweldig. De rest van de dag lagen we nog meer op het strand en hebben we wat gezwommen. Ik raakte mijn slippers kwijt, maar verder niets. Dat viel dus wel mee. Rond vier uur namen we de “ferry” - moet je je niet teveel van voorstellen, maar ging SNOEIHARD - terug naar de stad. Toen gingen we terug naar de herberg waar we de eerste nacht in verbleven. Ik vond het erg jammer dat het niet zo spectaculair was als de afgelopen dag, maar ja.

Copyright 2006 Peter Akkies (Article feed)

Powered by WordPress; XHTML, CSS, 508, Accessibility