Peter Akkies

• Home

Hong Kong, deel II

Saturday, September 22nd, 2007

Intro

Goedemorgen, -middag of -avond! Het is weer lang geleden dat ik iets op mijn website heb geschreven, en daarvoor zoals gewoonlijk excuses. In de zomervakantie was het niet zo nodig dat ik vaak wat schrijf op mijn website, maar ik snap dat het nu ik in Hong Kong ben weer tijd is om jullie te laten weten hoe het gaat. Er is in de paar weken dat ik nu weer in Hong Kong ben heel veel gebeurd, vandaar dat ik de dingen allemaal kort samenvat. Bij elkaar is alles natuurlijk nog wel veel, maar ik hoop dat het toch interessant is!

De vlucht en aankomst

Het was net als de vorige keren niet zo leuk om afscheid te nemen van mijn familie. Na een wat minder leuk moment begon er echter voor Larissa en mij een heel spannende tijd. We vlogen met British Airways via Londen naar Hong Kong. De vlucht was niet zo spannend en we sliepen af en toe wat. In Hong Kong aangekomen merkten we meteen wat voor weer het hier altijd is. Net als vorig jaar werden we compleet verrast door het vochtige klimaat.

Het kamp

De eerstejaars hadden in hun eerste week op school een oriëntatieweek. In die week leerden ze hoe de school in elkaar steekt, wat er van ze verwacht wordt, maar vooral leerden ze elkaar (en ons, de tweedejaars!) kennen. Iedere eerstejaar ging twee dagen (nou ja, twee halve dagen met daar tussenin één nacht, eigenlijk) op kamp. Ik was uitgekozen om als een van de twaalf tweedejaars mee te gaan om het kamp te begeleiden. Mijn taken omvatten het aansteken en onderhouden van de barbecue, het verstrekken van E.H.B.O. (lees: pleisters plakken) en het meelopen op twee hikes als begeleider (lees weer: pleisters plakken). Ik bleef drie dagen (met daar tussenin twee nachten) op het kamp, omdat de eerstejaars in twee groepen kwamen. Ik heb alles dus dubbel gedaan en heb me ontzettend vermaakt. Iedereen vond het kamp heel gezellig, omdat het toch twee uur met de boot verwijderd was van de campus. Het kamp lag aan de voet van een bescheiden (naar Hong Kong maatstaven!) berg en ook aan het water. Er kon dus ook gezwommen worden, want het water in dat gebied was wat minder vervuild dan het water in het midden van de stad. Al met al was het kamp erg gezellig en ging alles prima.

International evening

Aan het einde van de oriëntatieweek hebben wij als tweedejaars een show voor de eerstejaars voorbereid. De show heette “international evening” en kwam er op neer dat leerlingen uit verschillende werelddelen hun cultuur lieten zien aan de rest van de school. Het centrale thema was “de Olympische spelen” en als Europeanen hebben wij daarop ingespeeld door wat nieuwe kandidaat-sporten te bieden voor de Spelen. Zo hebben wij Petanque (Jeu de Boules) gesuggereerd, maar dat speelden wij expres zo saai dat het niet zo gewaardeerd werd door de “Olympische Goden” (één uit elke regio van de wereld, lekker multicultureel dus). Ook het jodelen werd door de Goden niet gewaardeerd, maar het publiek vond het prachtig. Zelf was ik commentator en moest dus wat zeggen over het uiterst interessante en langdradige spel Petanque.

De avond was heel gezellig, omdat iedereen probeerde zichzelf in een nationaal kostuum te kleden. Dat lukte mij dit jaar veel beter dan vorig jaar, omdat ik in de zomervakantie een boerenoutfit heb gekocht. Je kunt daar een foto van zien in het pakketje onderaan dit bericht. Het was ook leuk om de kostuums van de eerstejaars te zien, omdat die natuurlijk vaak anders waren dan die van hun tweedejaars. Ook hebben we dit jaar leerlingen uit landen die we nog nooit eerder hebben gehad, zoals Iran. Dat is ook wel erg interessant.

En verder hielp ik nog mee met…

Eerstejaars een bankrekening te laten openen. Mijn taak was om nummertjes uit te delen en de eerstejaars uit te leggen dat ze hun paspoort en een fotokopie daarvan nodig hadden. Dat klinkt heel saai, maar was eigenlijk best leuk, omdat ik de kans had om met bijna alle buitenlandse eerstejaars te spreken, terwijl zij wachtten op hun beurt om een rekening te openen.

De eerstejaars

Over het algemeen zijn de eerstejaars ontzettend gezellig en “outgoing”. Er zijn echter vier eerstejaars die in uitgebreider wil introduceren, omdat ik ze wat beter ken en omdat het als ik iedereen moest noemen een nog belachelijker lang bericht zou worden.

Sarah is “mijn” eerstejaar, dat willen zeggen dat zij is gekozen door UWC-Nederland om Nederland te vertegenwoordigen op Li Po Chun. Ze vloog in de business class naar Hong Kong en heeft zelfs de cockpit bekeken, omdat ze een van de stewardessen kende. Dat was dus heel plezierig voor haar. Toen ze aankwam was ik op het vliegveld om haar (en nog zeven andere eerstejaars tegelijkertijd) op te halen. Ze was niet ontzettend moe, maar natuurlijk wel een beetje, maar dat gaf niet zoveel. Ik heb haar de eerste dag een beetje rond de campus geleid en ben met haar naar Sunshine (de shopping mall op tien minuten lopen/metro van de school) geweest. Larissa was er ook steeds bij, omdat zij Sarah een klein beetje wil adopteren, aangezien ze zelf geen eerstejaar uit Paraguay heeft. Ik denk dat Sarah het ontzettend naar haar zin heeft, maar als je dat wat uitgebreider wil weten moet je maar even naar Sarahs website gaan.

Mijn twee eerstejaars kamergenoten zijn Robert uit de USA en Charles uit Hong Kong. Ze zijn allebei gelukkig redelijk spraakzaam, zodat onze kamer niet zo stil is als veel andere kamers. We kunnen goed met elkaar opschieten en het ziet er naar uit dat ik een betere roomie-verhouding met ze zal hebben dan Chris en ik vorig jaar hadden met onze tweedejaars. Robert heeft in Amerika in het Capitol (waar alle oude senatoren bij elkaar komen) gewerkt en mocht daar op de bel drukken (jaja) wanneer ze moesten stemmen én mocht de vlag hijsen (poe poe). De Amerikaanse vlag die nu dus in mijn kamer hangt heeft ooit over het Capitol gehangen. Spannend hoor. Charles is wat cosmetica betreft een echte Hong Kong-er, want hij is behoorlijk ijdel. Dat geeft niet, dat gaat na een tijdje vanzelf over ! Hij is hartstikke aardig en zijn Engels is veel beter dan ik had verwacht toen ik zijn naam (Charles Tse Tze To, spreek uit als Charles tsêêêêê tsieieieie toooooo) voor het eerst zag.

Iedere leerling hier op school heeft een buddy. Dat is een persoon uit het andere jaar (mijn buddy is dus een eerstejaar) en zover mogelijk van het andere geslacht. Mijn buddy is Andrea uit Hong Kong en ze is – ik weet dat ik mezelf vaak herhaal – ontzettend gezellig! Ze komt ’s avonds vaak langs om in mijn kamer rond te hangen en gezellig te kletsen over van alles en nog wat. Ze trekt ook steeds gekke bekken en ik word dan verwacht om dat terug te doen. Dan moet ik natuurlijk wel uitkijken dat andere mensen het niet zien, want dat zou de lol er vanaf nemen! Dat lukt tot nu toe wel goed, want gekke bekken trekken, daar kan ik – als het maar niet op commando voor een foto is – wel wat van.

Het schoolwerk

Ik wil jullie natuurlijk ook nog iets vertellen over het schoolwerk. Dat begon al op mijn verjaardag, waar ik uiteraard erg blij mee was. Het is een stuk drukker dan vorig jaar qua schoolwerk, voor zover dat mogelijk is. Dat geeft niet, want ik zit er bovenop en maak opdrachten z.s.m. af. Verder heb ik in de zomervakantie zoveel gewerkt dat ik op de meesten een voorsprong heb. Dat is altijd handig, want dan slaap ik meer! Alleen wiskunde is best moeilijk, maar ik snap het allemaal wel als ik maar genoeg oefen. De rest van de vakken zijn óf makkelijk óf vereisen gewoon heel veel tijd. Voor Chinees moet ik bijvoorbeeld steeds weer karakters herhalen; dat is niet moeilijk, maar wel tijdrovend.

Een bank… in mijn kamer!

Hier valt niet zoveel over te zeggen! Ik heb samen met mijn roomie Chris (HK) een bank gekocht bij Ikea. Je kunt de bank op de foto’s zien. Hij is donkerblauw en past best mooi in onze kamer. Chris had het liefst dat hij mijn kant op wijst, want dan komen mensen steeds in mijn hoek kletsen i.p.v. in zijn hoek. Dat vind ik niet erg, want het is alleen maar gezellig!

Foto’s

De foto’s komen er later aan, zodra ik er een paar extra heb genomen. Ik zal dan in de titel duidelijk FOTO’S zetten, zodat jullie weten dat ze er zijn. Sorry!

Copyright 2006 Peter Akkies (Article feed)

Powered by WordPress; XHTML, CSS, 508, Accessibility